25 september 2009

Het lijkt wel een soort epidemie! Steeds vaker komen leerlingen bij Huiswerkned terug die we in de beginjaren ook al hielpen toen ze in de 1e of 2e klas zaten.

Nu doen ze examen.

Kennelijk hebben we het goed gedaan bij deze mensen. Leuke reacties krijg ik aan de telefoon als ik ze spreek: "3 jaar geleden heeft mijn zoon zoveel baat gehad bij jullie lessen, hij wil graag weer terugkomen". Het klinkt als een nepadvertentie die ik wel eens in tijdschriften lees. "Allemaal verzonnen" denk ik als ik al die tevreden reacties van gebruikers van afslankmiddel XYZ lees.

Ik maak deze reacties steeds vaker mee. Leuk werk is dat om bij de afdeling aanmelding te zitten: hier komen alle mensen binnen die op de een of andere manier informatie over Huiswerkned willen hebben. Leuke reacties, neutrale reacties, soms ook wat vreemde reacties.

Zoals een vader die zijn zoon wilde aanmelden omdat het een paar jaar geleden zo goed was gegaan. Het had echt geholpen zei hij.

Vanzelfsprekend was ik het helemaal met deze vader eens. Het is ook echt waar: we doen het vaak behoorlijk goed moet ik zeggen.

Maar deze vader was echt het spoor bijster. Zijn zoon had namelijk nog geen dag bij ons huiswerkbegeleiding gehad! Ik vond zijn aanmeldingsgegevens van drie jaar wel terug in onze administratie. Maar daar had ik bij geschreven: "vader wil wel, zoon niet". Het was wel een aanmelding geweest maar vader had de aanmelding na een goed gesprek met zijn zoon weer ingetrokken. Zoonlief zag huiswerkbegeleiding totaal niet zitten. Zoals vader het de volgende dag mailde: "L. heeft er helaas geen zin in, wij als ouders zien het helemaal zitten maar we kunnen hem niet dwingen iets te doen wat hij niet wil. Wij hopen later nog eens bij u terug te mogen komen."

Enfin: raadsel. Wat bezielde deze vader om zo hoog van ons op te geven terwijl wij nog geen seconde huiswerkbegeleiding hadden gegeven ?

Bij het aanmeldingsgesprek dat de coördinator later met de jongen voerde kwam de aap uit de mouw. Vader had de jongen na zijn weigering drie jaar terug een ultimatum gesteld: "Jij wilt niet begeleid worden? Prima! Zodra je echter 1 onvoldoende haalt ga je op Huiswerkned"

De jongen was daarvan zo onder de indruk dat hij alle jaren niet het lef had om ook maar 1 onvoldoende te halen. En zo redde hij het zonder kleerscheuren en huiswerkbegeleiding tot aan de examenklas.

Daar aangekomen kreeg hij moeilijkheden met wiskunde: hij zag het al aankomen dat hij zijn eerste onvoldoende zou halen. Preventief vroeg hij vaderllief of hij alstjebllieft bijles mocht volgen bij dat goede huiswerkinstituut.

Nou, en dat mocht hij!

Hoe kan het verkeren: we hebben 3 jaar lang niets gedaan en toch hebben wij 3 jaar lang een stille fan gehad. Mooi die "oude leerlingen".